مىرساند و مانع از اين است كه ما از خواسته‌هاى بىمحاسبهء خود پيروى كنيم در نتيجه به چاه نابودى افتيم ، يا آراى بىپايهء خود را دنبال كنيم و نهايتاً هلاك شويم . آيا جز با تعليم اهل بيت عليهم السلام كه عارف باللّه و خدا شناس واقعىاند مىتوان به شناخت و در نتيجه به محبت و عشق به حق كه محصول شناخت است ، رسيد ؟ آيا بىراهنمايى آنان و بدون عمل به فرهنگ پاكشان و جز با شفاعتشان مىتوان به بهشت دست يافت ؟ آيا بدون قرار گرفتن در حصن حصين ولايتشان امكان دارد از خطر هواها و خواسته‌هاى نفس بت صفت در امان ماند ؟ آيا بدون اقتداى به آن امامان هدايت مىتوان از ضربه‌هاى غير قابل جبران آراى فاسد و ناقص خود محفوظ ماند ؟ اگر گفته شود كه مىتوان فقط در سايهء قرآن بدون دستاويزى ديگر از همهء اين خسارت‌ها و زيان‌ها در امان ماند و نيازى به امام هدايت نيست ، سخنى بر خلاف قرآن گفته شده و به مقولهء خطرناك « حسبنا كتاب الله » كه برنامه‌اى جهت بركنارى اهل بيت عليهم السلام از همهء شؤون حيات انسان بوده ، تكيه داده شده و در نهايت تن دادن به كارى است كه خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله به آن رضايت ندارند و جز گمراهى و ضلالت از پى ندارد . بنابراين با كمال قاطعيت بايد گفت : صراط مستقيم از نظر معنا ، قرآن و از نظر مصداق تام ، اهل بيت اهل بيت عليهم السلام عصمت‌اند و اين دو لازم و ملزوم يكديگر و هرگز ميانشان جدايى نيست و بدون اهل بيت عليهم السلام راه مستقيمى به سوى معانى و مفاهيم قرآن و درك لطايف و اشارات آن وجود ندارد و در حقيقت صراط مستقيم حق براى راه يافتن به معانى قرآن و دست يافتن به فقه كامل